 |  |  |
Hondsdraf
Botanische naam : Glechoma hederacea
Familie : Lipbloemfamilie, Lamiaceae
Naamgeving :
De geslachtsnaam is afgeleid van het Griekse woord `Glechom` komt uit het Grieks en betekent zoiets als `Munt` of `Tijm`, dit verwijst naar de familie van de plant.
De soortnaam `hederacea` is Latijns voor `gelijkend op de Klimop`, en is een verwijzing naar de vorm van de bladeren. `Hedera` was ook de naam van het Heiligdom van de God van de Extase en de Wijn, Dionysos/Bacchus.
Algemene beschrijving:
Hondsdraf (Glechoma hederacea) is een plant die behoort tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). Het is een kruipende, geurende plant die op de knopen wortelt. De bladeren zijn niervormig met een gekartelde rand. Hoe zonniger de standplaats, des te kleiner zijn de bladeren.
De plant bloeit van maart tot juni met paars-blauwe bloemen, die in een schijnkrans staan. Het hoogtepunt van de bloei valt in Nederland rond april. De onderlip is aan het einde in tweeën gespleten en de bovenlip is vlak en niet bol. Er zijn tweeslachtige en functioneel vrouwelijke exemplaren. De laatste hebben duidelijk veel kleinere bloemen. De planten kunnen hun groeiplaats van een duidelijk paarse gloed voorzien.
Hondsdraf komt voor in Eurazië en is in West-Europa heel algemeen en kan in allerlei soorten begroeiingen voorkomen. De plant groeit zelfs als epifyt in bijvoorbeeld knotwilgen. De plant is een goede bodembedekker, die ook `s winters groen blijft. In het voorjaar is de kleur van de plant min of meer paars door de lage temperaturen en in de zomer groen.
Geschiedenis :
· Hondsdraf wordt al genoemd door Dioscorides in de 1ste eeuw na Chr.
· Galenus beval het aan bij oogkwalen.
· De Saksen gebruikten het kruid om hun bier op smaak te brengen en het helder te maken, in Engeland gebeurde dit tot aan het bewind van Hendrik VIII.
· Hildegard von Bingen paste de plant toe bij borstkwalen en als wondmiddel, dit wordt tegenwoordig ook nog gedaan.
· Een legende vertelt dat Jezus, de apostel Petrus met het kruid van kiespijn heeft af geholpen. Het plantje werd vroeger in de US door schilders gebruikt tegen loodvergiftiging.
Inhoudstoffen:
Ø Looistoffen (tot 7%):werkt samentrekkend op de slappe weefsels der lymfatici, vooral op de slijmvliezen, waarvan de eiwitten vaster van vorm worden. De slijmvliezen krijgen daardoor meer weerstand tegen schadelijke microben en scherper stoffen uit het voedsel, ze worden sterker en geven minder slijm af.
Ø Organische zuren
Ø Saponinen
Ø Salpeterzure Kali
Ø Mineralen
o Kalium
o Calcium
o Silicium
Ø Vitaminen
o Vitamine C
o Vitamine B
o Vitamine B4 (choline)
Ø Etherische Olie (0,03- 0,06%)
o Pinocamfeen
o Pulegon
o Menthon
o Pineen
o Limoneen
o Isomenthon
Ø Bitterstoffen
o Glechomine
o Marrubine
Ø Aminozuren
Signatuur :
§ De vierkante stengel verwijst naar weerstand, Het kruid is rood aangekleurd in het voorjaar dit is een indicatie voor een bloedreinigende werking.
§ Het blad heeft de vorm van nieren of longen.
§ De bloemen zijn blauwpaars, deze kleur werkt kalmerend en verkoelend op het zenuwstelsel.
§ De aanwezige etherische olie duidt op een werking op en via het zenuwstelsel. De plant wortelt makkelijk, dit duidt op een aardende werking, werkt goed bij angsten en neuroses > Hondsdraf bevat veel calcium, angsten kunnen verwijzen naar een tekort aan dit mineraal.
§ De stengel en het blad zijn lichtbehaard, een aanwijzing voor een effect op huid en slijmvliezen.
Eigenschappen :
Indicaties :
ü Luchtwegenaandoeningen
ü Bronchitis
ü Kriebelhoest
ü Preventie bij hooikoorts
ü Tubercolose
ü In voorjaarskuren
ü Werking op de psyche
o Angst
o Stress
o Verdrongen emoties
ü Bij bange kinderen die snel huilen
ü Koorts
ü Migraine
ü Misselijkheid
ü Huiduitslag
ü Loopoor
ü Ouderdomsdoofheid
ü Pijnlijke ogen
ü Nierontsteking
ü Nierstenen
ü Uitwending
o Kiespijn
o Wonden
o Zweren
ü Mondinfecties
ü Diarree
Contra-indicaties :
v De aangegeven dosering niet overschrijden in verband met toxiciteit
v Hondsdraf is giftig voor paarden
Gebruikte delen :
Voor de tinctuur gebruiken we het hele bloeiende kruid (Herba). Als de plant zich opricht tijdens de bloei, is hij makkelijke te oogsten en voor de thee worden dan de bovengrondse delen afgeknipt.
In het vroege voorjaar kunnen de verse blaadjes in een salade gesnipperd worden. Ze geven een apart aroma aan het geheel.
Dosering:
Ø Bij oorpijn, loopoor kan het kruid direct in het oor worden aangebracht.
Ø Bij kiespijn op een vers blaadje kauwen
Ø In baden en kompressen
Typologie :
Hondsdraf hoort bij type mens dat niet op de voorgrond wil treden, omdat hij bang is op te vallen. Alleen in zijn eigen omgeving is hij sterk en kan zijn Ik-kracht zich ontwikkelen.
Voor de mens die de indrukken van het leven niet aankan, de binnenvetter die zich niet kan uiten en vastroest in oude patronen. Dit geeft verzuring, verharding en chronische aandoeningen.
Hondsdraf past bij het bange kind dat zich alleen in zijn eigen wereldje veilig voelt. Zo’n kind sluit zich van de buitenwereld af door steeds terugkerende oorontstekingen en slechthorendheid.
Hondsdraf helpt doorzetten, geef ik-kracht en vermindert angst.
Essentie (bach bloemen) :
Het opruimen van oude niet begrepen emotie. Het bewust worden en transformeren van patronen hoe je je gedraagt, vooral de patronen waar je geen zicht op hebt. Voor overvloed, kracht en uitbreiding, helpt met het ontwikkelen, het fijner afstemmen en tot uitdrukking brengen van de fijnere kwaliteiten van je wezen. Vertrouwen in de eigen basis, vooral waar je bent.
Een goede hulp bij geneeswerk, door het flesje bij een pijnlijke of emotionele storing te houden en er licht mee te schudden, kan men de emotie "vasthaken" aan de energie van de Hondsdraf, waarbij men de emotie/het probleem uit het etherisch lichaam kan trekken, alsof men aan een touwtje dit uit het lichaam trekt, hierbij doorgaan totdat men voelt dat het "touwtje"loslaat.
Bronnen:
Yvonne Maessen; Kruiden signatuur en eigenschappen.
Gonnie van Elteren ; www.herbasanitas.nl
Farrer-Halls Gill; De Aromatherapiegids.
Pahlow.M; Handboek van geneeskrachtige kruiden.
Verhelst,Geert; Groot handboek geneeskrachtige planten.